Elin

Elin is gelukkig met haar enigszins doodgewone leventje. Maar dan staat de postbode voor de deur en verandert alles. Haar vader gaat er halsoverkop vandoor en haar moeder draait compleet door.  Als ze zelfs haar slaapkamer kwijtraakt, zoekt Elin haar toevlucht in het bos. Daar ontmoet ze Bobby – professioneel ‘puinruimer’ – en haar nieuwe klasgenoot Zhimo. Samen bedenken ze een plan om Elins leven weer op orde te krijgen. Daarbij krijgen ze ongemerkt hulp van Elins schaduw, Sombra.

Milouska Meulens is in Nederland vooral bekend als presentator van het NOS Jeugdjournaal en Kinderen voor Kinderen. Ze had al lang de droom om een kinderboek te schrijven. Elin is haar debuut. Laten we beginnen met de positieve aspecten: allereerst is Elin een hoofdpersonage van kleur. Dat betekent niet dat witte kinderen dit boek niet met plezier kunnen lezen, wel dat kinderen van kleur zich eindelijk eens herkennen in een personage. Elin is trots op haar afkomst en haar mooie krullen. Maar ze is nog veel meer dan dat: ze is lief, sympathiek, grappig en avontuurlijk. Ook de andere twee personages, Zhimo en Bobby, zijn erg leuk. Ze zorgen voor de nodige humor en luchtige momenten. Meulens wilde een boek schrijven met een bijzonder vertelperspectief en daar is ze goed in geslaagd. Om de zoveel hoofdstukken wordt het verhaal even onderbroken door Sombra, Elins schaduw. Die vertelt ons niet alleen meer over het leven van schaduwen maar laat ons als lezer ook meer te weten komen over Elin zelf. Sombra toont als het ware een blik achter de schermen. Deze pagina’s in dieppaars vind je doorheen het boek. Het paars komt ook terug in de coverillustratie. Die laat Elin zien wiens gezicht half in het licht en half in de schaduw is. Als je goed kijkt zie je dat Elin door het oerwoud loopt en zie je ook Sombra (zowel de figuur als de naam) in de tekening verwerkt. De rest van de tekeningen die SjoeJeng Tsao maakte zijn minder aanlokkelijk. Ze doen erg stripachtig aan en door de dikke zwarte lijnen en het gebrek aan kleur, doen ze vooral aan kleurplaten denken. Een tikkeltje te kinderachtig. Al is dat natuurlijk een persoonlijke voorkeur en kan het evengoed prima werken bij het doelpubliek. Meulens kiest er bewust voor om in haar realistische setting ook magische elementen te verwerken. Deels werkt dit. Sombra is een unieke aanwinst en maakt dat het boek bij blijft. Ook de magische stenen die Elin krijgt worden met het nodige scepticisme bekeken en vooral als legende afgedaan. Maar daarom worden ze (uiteindelijk) niet minder gewaardeerd. Er zijn echter ook een aantal elementen in het verhaal die te ver afwijken van de realiteit. Zo verdwijnt niet alleen Elins vader zonder uitleg (mocht dit de enige ingreep zijn, had dit kunnen werken) maar ook haar moeder besluit opeens te vertrekken. De elfjarige Elin blijft alleen achter. Pas na een tweetal weken komt er eindelijk een volwassene, Elins leraar, even polshoogte nemen. Bizar. Vervolgens besluit Elin samen met haar vriend Zhimo naar het Amazonewoud te vertrekken. Twee (!) volwassenen zijn op de hoogte van het plan en stemmen toe. Het boek eindigt met beide kinderen die zonder gids of zelfs maar kaart door het regenwoud banjeren. Om zo’n verhaallijn te laten werken moet je resoluut kiezen voor een avonturenverhaal en niet halfslachtig blijven hangen in een realistisch jeugdboek. Jammer want er zijn genoeg frisse elementen om Elin toch tot een bijzonder boek te maken.

Mathilde Lemm - december 2021

Zoek op bib.be

Auteur
Milouska Meulens

Illustrator
SioeJeng Tsao

Uitgeverij
Volt   


Jaartal
2021

ISBN
9789021426990

Aantal pagina's
184

Prijs
€15,99